Lucid Dream

İnsan bazen hatıra denen dinginliğe dalar. Yansımaların ve gerçekliğin birbirine karışıp eridiği, rüya görenin gözlerinde hayat bulduğu bir aynanın gizemi gibi... İnsan, sırf var olmak için ışık ve karanlık misali kendini tüketir burada. Üzerine tam oturmayan kıyafetlerini kumdan bir iple örer. Sonra zamanın kumları gibi silinip gider. Geçmişi ve geleceği zihninin derin kıvrımlarında defalarca yaşar. Bir anlığına hatırlar ve anında unutur. Aynaya baktığında geriye sadece çerçeve kalmıştır. İnsan öylece kaybolur. Kendi hatırasına yabancılaşarak...